فصل چهارم در بيان آنكه آيات خدا وبيّنات خدا وكتاب خدا ايشانند در بطن قرآن علي بن إبراهيم روايت نموده است در تفسير اين آية وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُماتِ مَنْ يَشَأِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ « 1 » ظاهر لفظش آن است كه : « كساني كه تكذيب كردند به آيات ما كرانند كه نمىشنوند آيات را شنيدنى كه از آن منتفع گردند ، ولالانند كه گويا به حق نمىگروند ودر تاريكيهاى كفر وضلالت وجهالت حيران مانده‌اند ، هر كه را خدا خواهد گمراهى أو را ، گمراه گرداند أو را - يعنى هر كه مستحقّ الطاف الهى نيست أو را به خود مىگذارد - وهر كه را خواهد مىگرداند أو را بر راه راست » حضرت فرمود : اين آية نازل شد در شأن جماعتى كه تكذيب كردند اوصياى أنبياء را كران ولالانند ، چنانچه خدا فرموده است در ظلماتند ، هر كه از فرزندان شيطان است تصديق نمىكند به أولياء وايمان نمىآورد به ايشان هرگز ، واينهايند كه خدا گمراه كرده است ايشان را ، وهر كه از فرزندان آدم است - كه شيطان در نطفهء أو شريك نشده است - ايمان مىآورد به أوصياء وايشانند كه بر راه راستند . راوي گفت : از حضرت شنيدم كه مىفرمود : هر جا كه كَذَّبُوا بِآياتِنا در قرآن وارد شده است مراد تكذيب به همهء أوصياء است « 2 » .

--> ( 1 ) . سورهء انعام : 39 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 199 .